• +48 888 191 528
  • Nowy Świat 16, 62-800 Kalisz
  •  kontakt@terapiatuli.pl

Jak radzić sobie z trudnymi zachowaniami nastolatka?


W wieku rozwojowym każdego dziecka mamy do czynienia z naturalną manifestacją swojego zachowania. Niezależnie czy jest to trzylatek czy piętnastolatek, każdy na swój sposób będzie chciał pokazać swoją niezależność. Oddzielenie się od rodziców jest naturalnym, nieuchronnym procesem rozwojowym. Jednak bardzo często rodzice mają trudności z różnymi zachowaniami nastolatka, przez które on prezentuje swoją odrębność, z wyegzekwowaniem próśb czy poleceń. Co może pomóc w tym, aby nastolatek chciał współpracować? Przede wszystkim dobry kontakt i dobra relacja z dzieckiem. Po drugie spokój. Tylko spokojna rozmowa, nastawiona na to, aby wyjaśnić wszelkie nieporozumienia może doprowadzić do szczęśliwego finału konfliktu. Rodzice powinni usiąść z dzieckiem i przedstawić swoje racje, ale jednocześnie dać przestrzeń, aby nastolatek mógł wypowiedzieć także swoje zdanie, mimo tego, że może ono nie podobać się opiekunom. Trzeba pamiętać o tym, że światopogląd nastolatka często bardzo różni się od światopoglądu rodziców. Ponadto, często adolescenci wcale nie myślą tego, co mówią, co więcej, specjalnie mówią takie rzeczy, które mogą w sprowokować opiekunów do jakiegoś zachowania. Ponadto niewłaściwe zachowanie nastolatka to również sposób na sprawdzenie jak zachowają się rodzice, czy dojdzie do kolejnej kłótni. Nastolatek chce zobaczyć na ile może sobie pozwolić.

Ciekawym i dobrym rozwiązaniem w takiej sytuacji, w okresie buntu nastoletniego, jest określenie konkretnych zasad, czego oczekujemy od dziecka. Warto je spisać, aby mieć się do czego odwoływać. Formalnie, taki kontrakt można podpisać, aby stał się dla dziecka ważnym dokumentem. Pamiętajmy o tym, żeby to nie były słowa, czy punkty narzucane przez nas. Ma to być efekt obopólnej wymiany myśli.

Zwróćmy uwagę, że wiek nastoletni to okres tzw. burzy hormonalnej, eksperymentowania z różnymi używkami, przekraczania granic i nieradzenia sobie ze swoimi emocjami. jednak jeśli widzimy niepokojące sygnały takie jak np. jak autoagresję, izolowanie się od rówieśników, lęki, agresję wobec rówieśników, korzystanie z używek, nadużywanie internetu, czy telefonu oraz mamy trudność z rozmową z dzieckiem warto skorzystać z pomocy specjalisty. Psycholog pomoże  zrozumieć zachowanie nastolatka, poradzi jak reagować w różnych sytuacjach i wyjaśni czy to, co się dzieje jest naturalne w tym wieku, czy jest to już problem, który wymaga interwencji specjalisty i pracy terapeutycznej. Warto pamiętać o tym, że nastolatek w tym wieku potrzebuje zrozumienia, szacunku, rozmowy i zainteresowania ze strony swoich rodziców. Polecenia, nakazy, zakazy i krzyk raczej się tu nie sprawdzą. To droga donikąd. Zazwyczaj działa to tak, że im więcej narzucania tym więcej buntu. A w relacji rodzic- nastolatek chodzi przecież o współpracę. Należy pamiętać również o tym, że często jeśli nastolatek robi coś według nas dziwnego i niezrozumiałego chce najprawdopodobniej zwrócić na siebie naszą uwagę. Rozmowa, zrozumienie, czas i kontakt to klucz do udanej relacji z naszym dzieckiem, aby wszystkim domownikom żyło się lepiej i aby nastolatek przez ten trudny czas przeszedł bez szwanku.

Zostaw komentarz